Doctor Love: Pimplepopper

Als zelfbenoemde Doctor Love vind ik dat ik alles bespreekbaar moet maken. Vreemdgaan, seks, maar ook poepen met de deur open. Tot die laatste categorie behoort het volgende verhaal.

Doctor Love: Poepen met de deur open

Na een relatie van vier jaar ben je de schaamte wel voorbij. Alles wat je ooit probeerde te verbergen, heeft je partner nu wel gezien. Je bent ook maar een mens. Inclusief alle menselijke ongemakkelijkheden.

Nu ben ik gezegend met een gave, gladde huid. Eens in het halfjaar duikt er ergens een puist op en daar ga ik me dan ontzettend over aanstellen. Ik moet dan ook wel zeggen dat als ik een pukkel krijg, ik meteen een waardige vulkaan ontwikkel, en dan vaak op het puntje van mijn neus. Niet heel charmant.

Of ik hem dan uitknijp? Geen haar op mijn hoofd. Ik ben niet zo van het mezelf pijnigen. Daarnaast heb ik genoeg concealer om Mr. Vulkaan compleet onzichtbaar te maken voor de buitenwereld. Nergens voor nodig dus.

Maar dan is er Leon. Doctor Pimplepopper himself. Als mijn neuspuist zich weer aandient zit ie op de eerste rang om hem uit te knijpen. Vind ie leuk. Vaak belooft hij dan plechtig om er gewoon even van dichtbij naar te kijken, maar er niet aan te zitten. Terwijl ik besluit hem te vertrouwen (immers: vier jaar samen) en een stapje zijn richting op te zetten, heeft hij zijn vingers al op de Vesuvius staan. Binnen luttele seconden veroorzaakt hij een uitbarsting en schreeuw ik dat ik hem nooit meer kan vertrouwen, waarna ik vaak met een deur sla. Om er de volgende keer weer met open ogen in te trappen.

Hetzelfde gebeurde de ochtend van mijn 22ste verjaardagsfeestje. Omdat iedereen ons nieuwe huis voor de eerste keer ging zien, had ik uitgebreid gepoetst en de tafel bezaaid met cupcakes. Ik voelde me jarig en blij.

Totdat ik besloot even te gaan zitten. Op mijn rechterbil voelde ik een plaatselijk pijntje, alsof ik een mini blauwe plek had. Terwijl ik me afvroeg of het mogelijk is om een mini blauwe plek te ontwikkelen op je bips, vroeg ik Leon of hij het even wou komen inspecteren.

Ik verwachtte een uitgebreide diagnose, maar hij moest alleen maar heel hard lachen: ‘Er zit echt een mega puist op je kont!’

Och.

Top.

22 en een knoepert van een puist op je kont. Wat zijn dit voor grappen.

‘Die moet je echt uitknijpen! Straks ontploft ie als je zit!’

De gedachte aan een ontploffing op mijn kont vond ik niet prettig. Maar de gedachte aan Leon die hem even uitgebreid ging uitknijpen, vond ik nog minder prettig.

Kijk, we zijn de schaamte echt wel voorbij. Maar een puist op je kont. Dat kan dus echt niet. Dan ben je gewoon afgeschreven. Onaantrekkelijk met een hoofdletter O.

Ik wurmde mezelf weer in mijn skinny en sprak plechtig dat ik hem wel zittend zou laten ontploffen. Dat dat een goede partytruc zou zijn. En dat ie waarschijnlijk wel gewoon zou verdwijnen zonder aankondiging.

Maar terwijl ik probeerde weer te gaan zitten, moest ik concluderen dat het toch bijzonder onprettig was om te zitten op mijn achtervlak. Niet echt heel leuk als je jarig bent en van plan bent jezelf vol te gaan vreten met cupcakes. Terwijl Leon mijn gezicht zag vertrekken, sleepte hij mij resoluut mee aan mijn arm voor de ultieme PimplePopper Porno.

Goed – ik zal jullie de details besparen. Waar het echt om gaat is het feit dat we nog steeds bij elkaar zijn. Menselijke ongemakkelijkheden zorgen nou eenmaal voor ongemakkelijke situaties. Het gaat erom dat je er samen om kunt lachen en elkaar ook nog sexy vindt, ondanks een steenpuist hier of daar.

Dus knijp vooral lekker de Vesuvius van je vriend/vriendin uit. Is helemaal niet gek.

Heel veel liefs,

Elfi(Selfie)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *